Hepatit B yuzey antijeni (HBsAg) taşıyıcılığının ülkemiz gebelerindeki sıklığını ve HBsAg pozitif annelerden doğan çocuklarda perinatal bulaşma yüzdesini saptamak, bir yaşına kadar izlenen çocuklarda enfeksiyonu alma zamanını belirlemek hepatit B aşısı(HBVac) ve hepatit B hiperimmunglobulin (HBIg) 'nin koruyuculuk oranını araştırmak amacıyla doğumdan önceki 12 saat icinde 2749 sağlıklı gebede HBsAg pozitifliği arandı. HBsAg pozitif bulunan annelerin, HBsAg negatif bulunan bebeklerinden birinci grubuna postnatal 48 saat içinde 5 \mu g plasma-kaynaklı HBVac uygulandı ve aşı ikinci, altıncı ve onikinci aylarda tekrarlandı. İkinci grubuna doğumda aşı ile birlikte tek doz olarak 200 ID HBIG yapıldı. Her iki gruptaki bebeklerde üçüncü, altıncı ve onikinci aylarda HBV enfeksiyonunun serolojik markerları çalışılarak, bu iki-yöntemin etkinliği araştırıldı. Aktif veya pasif immunoproflaksi alamayan üçüncü gruptaki bebekler ise bir yaşına kadar aynı şekilde izlenerek, kontrol grubunu oluşturdular. Ayrıca HBsAg negatif annelserden doğan ve immunoprof laksi yapılmayan çocuklarda üçüncü, altıncı ve onikinci aylarda HBsAg, anti-HBs ve anti-HBc çalışıldı. HBV enfeksiyonunun serolojik marker'larının değerlendirilmesinde ELISA yontemi kullanıldı. 2749 gebe kadından 100'ünde (% 3,64) HBsAg pozitif bulundu. 47 HBsAg pozitif annenin üçünde (% 6.4) HBeAg de pozitifti. Hem HBsAg, hem de HBeAg pozitif olan üç annenin bebeklerinden ikisinde (% 66.7) üçüncü ayda HBsAg positif idi. Duğumda HBsAg pozitif bulunan çocuk yoktu. HBsAg pozitif anneden doğan ve yalnız aşı uygulanan 33 çocuğun altıncı ayda ikisinde (biri yalancı pozitiflik olarak değerlendirildi) , onikinci ayda 29 çocuğun birinde (ayni vakada) HBsAg pozitif oldu. Anti-HBs pozitifliği altıncı ve onikinci aylarda sırasıyla % 61.7 ve % 86.3 bulundu (p 0.05), Aşı ile birlikte HBIg uygulanan 42 çocuğun altıncı ayda ve 39 çocugun onikinci aydaki kontrolunda, hiç birinde HBsAg pozitif değildi. Anti-HBs pozitiflikleri ise yalnız aşı uygulanan gruptakine yakın oranda idi. Hiç bir immünoproflaksi alamayan üçüncü gruptaki 12 vakanın üçüncü aydaki, 20 vakanın altıncı aydaki ve 14 vakanın onikinci aydaki kontrolunde aynı üç vakanın HBsAg pozitif olduğu görüldü. Bu grupta anti-HBs pozitifliği altıncı ayda vakaların hiç birinde bulunmazken, onikinci ayda bir vakada saptandi. HBsAg negatif anneden doğaan va doğumda immunoproflaksi yapılmayan bebeklerden 130'unun üçüncü ayda, 66'sının altıncı ayda ve 23'ünün onikinci aydaki HBsAg'leri negatifti. Anti-HBs ve anti—HBc IgG pozitiflikleri , anneden geçen pasif antikorları gösterecek şekilde onikinci ayda sıfıra indi.

Tavuk infeksiyöz anemi (chicken infectious anemia-CIA) hastalığı özellikle civcivlerde, lenfoidatrofi, aplastik anemi ile karakterize Tavuk anemi virüsü (chicken anemia virus-CAV)?nünneden olduğu immunosupresif bir hastalıktır. CAV birçok ülkede çeşitli yöntemlerletanımlanmış ve moleküler karakterizasyonu yapılmıştır.Bu araştırmada, Türkiye??nin 7 farklı bölgesindeki broiler sürülerinden CAV DNA izolasyonuve yeni nesil dizilime yöntemiyle CAV DNA?larının tüm genom molekülerkarakterizasyonunun belirlenmesi amaçlandı.Her kümesi temsil eden timüs doku havuzundan yapılan PCR çalışmaları sonucunda, toplam70 broiler kümesinden 37(%53)?sinde CAV DNA varlığı belirlendi. Bu 37 izolattan, 17 örnekve 2 aşı CAV DNA izolatı yeni nesil dizileme (NGS) yöntemi (Illumina MiSeq) ile dizilendi.Yapılan filogenetik çalışmalar sonucunda 17 adet CAV DNA?sının tüm genom dizisibelirlendi. Buna göre 17 CAV DNA izolatının kendi içerisinde benzerliğinin %99 oranındaolduğu saptandı. Ayrıca NCBI ?da bildirilen 130 adet CAV izolatı (aşı suşları dahil) ve GyV3?GyV4 referans genomları ile kıyaslandığında % 99 oranında Çin (Erişim No: KU645522DQ124935 KU641015) ve Tayvan (Erişim No: KJ728819, KJ728820) izolatlarına benzediği,aşı suşlarına (Cux-1, 26P4 ve Del Ros) benzerlik oranın yaklaşık % 97-98 oranında,insanlardan izole edilen GyV3 ve GyV4? e ise % 88-%90 oranında benzerlik gösterdiğisaptandı. Ayrıca pozitif kontrol olarak kullanılan aşı suşlarından elde edilen tüm genomdizilerinin (Cux-1, 26P4), NCBI?da bildirilen Cux-1 ve 26P4 suşlarının tüm genomlarıyla da% 99 benzerlik gösterdiği saptandı.Sonuç olarak Türkiye?nin 7 bölgesinde görülen CAV suşlarının filogenetik ağaçta aynı gruptayer aldığı, Tayvan ve Çin?de rapor edilen suşlara aşı suşlarından daha çok benzerlikgösterdiği saptandı. Ayrıca insanlarda görülen GyV3 ve GyV4 ile filogenetik ağaçta aynıgrupta yer almadığı belirlendi.

Hepatit B virüsü (HBV) enfeksiyonu akut ve kronik hepatit, siroz ve karaciğer kanseri gibi çok sayıda hastalığa neden olmaktadır. Akut ve kronik viral hepatit tüm dünyada milyonlarca insanı etkilemektedir, bu nedenle insanlarda görülen enfeksiyon hastalıklarının önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü tarafından dünyada 2 milyar insanın HBV ile enfekte olduğu ve bunların arasında da 500 milyon kronik taşıyıcı olduğu tahmin edilmektedir. Viral hepatitin önlenmesinde en ucuz tıbbi yaklaşım aşılamadır ve HBV'ne karşı aşı geliştirilmesinde son on yılda önemli gelişmeler sağlanmıştır. Günümüzde ticari olarak satılan ve en yaygın olarak kullanılan HBV aşıları, mayalarda ve memeli hücre kültüründe rekombinant DNA teknolojisi ile üretilmiş rekombinant aşılardır. Özellikle son yıllarda HBV aşısı geliştirilmesi çalışmalarında alternatif yaklaşımlardan birisi de anti-idiotipik monoklonal antikorların kullanılmasıdır. Anti-idiotipik antikorlar HBV nin antijenik epitop dizisini taklit eden moleküllerdir, bu nedenle anti-idiotipik antikorlar da aşı yapımında antijen olarak kullanılmaktadır. Rekombinant DNA teknikleri oldukça uzun süren ve pahalı altyapı gerektiren tekniklerdir. Bu projedeki amacımız GMBAE - Hibridoma Laboratuvarında daha önceki proje çalışmalarında HB virüsüne karşı geliştirmiş olduğumuz monoklonal antikorları kullanarak anti-idiotipik antikorlar elde edilmiş ve ticari aşılarla karşılaştırmalı olarak aşı çalışmalarındaki etkinliğini gösterilmiştir.

Bu proje, poli-(2-N-piroletilvinileter) yalıtkan polimerine tek uçtan takılı pirol fonksiyonel grupları üzerinden elektrokimyasal yöntemler uygulanarak PTSA ve TBATFB'ın dopant olarak kullanılması ile iletken poli-(2-N-piroletilvinileter)'e takili piroller üzerinden iletken ,poli-(2-N-piroletilvinileter)/polipirol aşı kopolimerleşmesinin sağlanmasını' ve elde edilen ürünlerin yapısal, termal ve iletkenlik özelliklerinin saptanmasını kapsamaktadır. Yapısal ve termal analizler için piroliz kütle spektroskop! tekniği kullanılmıştır. Sonuçları sağlıklı değerlendirebilmek için PTSA ve TBATFB'ın dopant olarak kullanıldığı polipirol örnekleri elektrokimyasal ve termal olarak sentezlenmiş ve bu polipirol örneklerinin yanında poli-(2-N-piroletilvinileter)'nin ve poli-(2-N-piroletilvinileter) ve PTSA'nın dopant olarak kullanıldığı polipirolün mekanik karışımının piroliz kütle analizleri ayrıca çalışılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda dopantla iletken polimer ve aşı kopolimerleri arasında kuvvetli bir etkileşme olduğu, piroliz sırasında dopanttın buharlaşmadan bozunduğu, özellikle PTSA'nın dopant olarak kullanıldığı polipirol ve poli-(2-N-piroletilvinileter)/polipirol aşı kopolimerinde ağsı yapının arttığı, ve poli-(2-N-piroletilvinileter)/polipirol aşı kopolimerinin elektrokimyasal sentezi sırasında poli-(2-N-piroletilvinileter)'de bulunan tepkimeye girmemiş klorun koptuğunu ve aşı kopolimeri ile etkileştiği yorumu yapılabilir.

Poliolefinler otomotiv, şişe, konteynır ve hortum gibi özel uygulama alanlarında en çokkullanılan polimerler olarak bilinir. Bu polimerler arasında polipropilen çok geniş çaplıendustriyel kullanım alanı olması, duşuk fiyatlı olması, mekanik özelliklerinin iyiliği, kolayişlenebilirliği ve rahatça geri dönuşturulmesinden dolayı en önemli poliolefindir. Klorlanmışpolipropilen (PP-Cl) polipropilenin klorlanarak modifiye edilmiş urunudur ve polipropilenegöre daha fazla polar özellik göstermektedir. Çıt-çıt kimyası konseptinin keşfedilmesindensonra yuksek verimli ve ılıman koşullarda polimer modifikasyonunun gerçekleştirilmesi kolayhale gelmiştir. Diğer çıt-çıt kimyası reaksiyonları ile karşılaştırıldığında Huisgen tipi bakır(I)katalizörlu siklokatılma çıt-çıt tepkimesi ile polimerlerin modifikasyonu çok genel, stabil vebasittir.Bu projede PP-Cl’ nin klor fonksiyonları azit gruplarıyla yer değiştirilmiştir (PP-N3). Bir sonrakibasamakta Çıt-çıt kimyasına uygun alkin fonksiyonlu poli(etilen glikol) ve poli(Ɛ-kaprolakton)daha önce literaturde iyi bilinen tepkimeler kullanılarak hazırlanmıştır (PEG-Alkin, PCL-Alkin).Daha sonra bağımsız olarak bakır(I) katalizörluğunde PP-N3 ile alkin fonksiyonlu polimerlertepkimeye sokularak aşı kopolimerler sentezlenmiştir (PP-aşı-PEG ve PP-aşı-PCL).Projenin diğer aşamasında ise yapısında kuaternize amin içeren alkin bileşiği (QAS-Alkin) yada aşırı flor grubu içeren alkin gruplarının (F-Al) polimere eklenmesi denenmiştir. Böylelikleantibakteriyel ve farklı su tutma kapasitesine sahip polipropilen malzemeler hazırlanmıştır(PP-QAS ve PP-F).Proje esnasında elde edilen öncu polimerler ve nihai polimerlerin yapıları FT-IR ve 1H-NMRspektroskopisi yöntemiyle aydınlatılmıştır. Polimerlerin termal özellikleri differansiyel taramalıkalorimetre (DSC) ile karakterize edilmiştir. Ayrıca aşı kopolimer oluşumu jel geçirgenlikkromatografisi (GPC) yöntemiyle doğrulanmıştır. Islanabilirlik özellikleri su temas temas açısı(WCA) ölçumu, antibakteriyel özellikler ise agar difuzyon metodu (ADM) ile saptanmıştır.Taramalı electron mikroskobu (SEM) elde edilen malzemelerin yuzey özelliklerinin incelemekiçin kullanılmıştır. SEM içerisinde bulunan enerji dağıtıcı dedektör (EDS) ile materyallerinkimyasal kompozisyonu saptanmıştır.

Bu proje, EUREKA adına TÜBiTAK'ın desteği ile 1993-1997 yılları arasında yürütülmüştür. Projenin, Manisa Bağcılık Araştırma Enstitüsü'nde yürütülen bölümünde, 10 yerli üzüm çeşidine (Bozcaada Çavuşu, Emir, Hafızali, Kalecik karası, Narince, Razakı, Sultani Çekirdeksiz, Uslu, Yapıncak, Yuvarlak Çekirdeksiz) ait 13 klon ve 3 fert GFLV, GLRV-C, ArMV ve GFkV virüslerinin antiserumları ile testlenmiştir. Tüm klon ve fertlerin en az bir, çoğunun ise üç yada daha fazla hastalık etmeni ile bulaşık olduğu anlaşılmıştır. Virüslerle bulaşık tüm klon ve fertler, termoterapi meristem kültürü kombinasyon tekniği ile arındırmaya tabi tutulmuştur. Arındırmadan çıkan bitkiler, GFLV, ArMV, GFkV'ün yanısıra GVA ve GLRV 1,2,3,5,7'ye ait ELISA anti serumları ile yeniden testlenmişlerdir. 1994-1997 yıllarında yürütülençalışmaların sonucunda, Bozcaada Çavuşu'nun 110 ve 161, Razakı'nın 31, Yapıncak'in 132 ve Yuvarlak Çekirdeksiz'in 5 no'lu klordan ile Narince'nin iki, Emir'in bir ferdine ait temiz bitkiler elde edilerek, hidroponik kültürde hızlı çoğaltmanın ardından SUNFİDAN A.Ş'nin Salihli işletmesindeki "Kaynak parsel"e aktarılmıştır. Diğer klon ve fertlerin arındırma çalışmaları, aynı kuruluşta sürdürülmektedir. Projenin, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü'nde yürütülen kısmında ise, üzerinde çalışılan 10 üzüm çeşidi ile 6 asma anacı (5 BB, SO4, 1103 P, 110 R, 41 B, Fercal) arasındaki uyuşma düzeyleri; aşı materyalinin anatomik yapılarının incelenmesi, aşılı asma fidanlarında kaynaşma oram ile in vitro koşullarda boğum arası parçaları ve kallus dokularının kaynaşma düzeyleri, yine in vitro mikroaşılarda tutma oranının incelendiği çalışmalarla belirlenmiştir. Bunun yanısıra, PAGE elektroforez tekniği kullanılarak üzüm çeşitleri ve anaçlara ait izoenzim band desenleri de çıkarılmıştır. Aşılı fidanlarda morfolojik olarak değerlendirilen aşı yerinde kaynaşma oranı % 92.5 (Yuvarlak Çekirdeksiz/1103 P ve Fercal)-% 48.8 (Emir/SO4) arasında değişmiştir. Çeşitlere ait ortalama kaynaşma değerleri % 88.8 (Yuvarlak Çekirdeksiz) ile % 66.5 (Razakı); anaçlara ait değerler ise %77.9 (110 R) ile %71.4 (Fercal) arasında değişmiştir. Vinifera çeşitleri ile anaçların bir yaşlı dal dokuları anatomik olarak farklı bulunmamıştır. Bu nedenle, Euvitis alt cinsi içindeki asma aşılarında yetersiz kaynaşmaya neden olan anatomik gelişmelerin, aşı yerinde kambiyal aktivitenin kurulmasındaki yetersizlikden kaynaklandığı kanısına varılmıştır. In vitro mikroaşılama çalışmalarında en yüksek aşı tutma oranları Bozcaada Çavuşu (%36) ile Kalecik karası ve Yapıncak (%32), en düşük değerler ise Razakı ve Hafızali (%16) çeşitlerinde; boğum arası parçalarının kaynaşma düzeyleri itibariyle en yüksek değerler Yapıncak/SO4 (%95), Uslu/5 BB-110 R (%90); en düşük değer Razakı/Fercal (%55) kombinasyonlarında; kallus dokularınn kaynaşma düzeyleri itibariyle ise en yüksek tam kaynaşma değerleri Uslu/5 BB ve Yapıncak/ SO 4 (%36); kombinasyonlarında saptanmıştır. Biyokimyasal

Liyofilize koyun çiçek aşısının etkinliğini, situmvlasyon indeksi ile ölçerek, değerlendirme yaptığımız bu çalışmayı üç grup şeklinde düzenledik. Bu gruplar; aşılı koyunlar, aşılı-patojen viruslu koyunlar ve kontrol koyunları şeklindedir. 1 nci grupta aşı öncesi ortalama situmvlasyon indeksi (si): 45, l3,6, aşılama sonrası ortalama si : 65,9 4,0 ve patojen virüs sonrası ortalama si 72,82,8 bulduk. Aşı lama öncesi ile sonrası arasındaki fark : 20,80,88 olup t23,636 ve P,0.01 düzeyinde önemli olmaktadır. Aşılama sonrası ile patojen virüs sonrası arasındaki fark : 6,92,39 olup, t 2, 887 ve anlama lıdır.(P,0. 05). 2 nci grupta aşı öncesi ortalama situmulasyon indeksi (si); 46,06,4- aşılama sonrası ortalara si 85,6 11,0, aradaki fark : 39,6 18, 6, olup t2,129 ve P,0,05 düzeyin de önemli olmaktadır. 3 ncü kontrol grupta, ilk çalışmanın ortalama situmulasyon indeksi (si) 51,0 5,4- sonçalışma ortalama si 55,33,: olup aradaki fark : 4,3 3,97,t l,083 ve anlamsızdır.(P)0.05) liyofilize koyun çiçeği aşısı altı ayda ; l nci grup koyunlarin sitümülesyon indeksinde, % 82 lik bir artışı, 2 nci grup koyunların si. de % 80'lik bir artışı ve 3 ncü grup koyunların si.de % 8'lik artış oluşturmaktadır. 3 ncü grup, kontrol koyunlarındaki %8'lik artış önemsiz olurken, l nci ve 2 nci grupta ki artışlar aşının etkinliği yönünden çok önemli olmakta ve bu koyunları enfeksiyona karşı koruyacak güçtedir.

Karabük-Yenice ormanlarında lokal bir yayılış gösteren ve Camiyanı Karaçamı olarak bilinen bu yetişme muhiti ırkı yıllardır menfi seleksiyona uğraması nedeniyle Orman Genel İtüdürlüğü tarafindan "Gen Ormanı" olarak koruma altına alınmıştır. Odunu meşe kadar değerlidir. Ancak, bu ormanlar oldukça yaşlıdır ve aynı özellikleri gösterecek şekilde hızla ıslah edilmesi gerekmektedir. Bu araştırmada hem Camiyanı karaçamının geniş özodunu yapısının oluşum sebebini, bu oluşumun odunun teknolojik özelliklerine etkisini ve diğer karaçamlarla anatomik ve fiziksel farklılıklarını araştırmak hem de Camiyanı karaçamı meşcerelerinin genetik yapılarını vejetatif olarak garanti altına almak için yapılacak çalışmaların sonuçlarının ne olacağını aşı, çelik ve doku kültürü yöntemlerini kullanarak önceden tespit etmek amaçlanmıştır. Üretim çalışmalarında; çelik ve doku kültürü ile üretimin mümkün olmadığı, aşı ile üretimin ise olumlu sonuçlar verdiği tespit edilmiştir. Anatomik ve fiziksel özelliklerin incelendiği çalışmalarda; Camiyanı karaçamının geniş öz odunu oluşumunun anatomik ve fiziksel özelliklere dayalı olmadığı tespit edilmiştir.

Sıtma, Plasmodium parazitinin neden olduğu ve her yıl yarım milyon insanın ölümüne neden olan vektör temelli bir hastalıktır. Parazitin fertilizasyonunda rol oynayan Pfs48/45, “transmission-blocking” (TB) aşı gelişimi için en önemli adaylardan biridir. Öte yandan, Pfs48/45 aşısı geliştirilmesi, doğal formdaki rekombinant proteinin yüksek miktarlardaki üretimindeki yetersizlikten ötürü gerçekleşmemiştir. Bitki ekspresyon sistemleri yüksek ekspresyon kapasitesine sahiptirler ve rekombinant proteinlerin güvenli, hızlı ve ucuz bir şekilde üretimini sağlayabilirler. Öte yandan normalden fazla N-glikozillenme eğilimi nedeniyle, bu sistem Pfs48/45 gibi N-bağlı glikanları taşımayan proteinlerin üretimi için uygun olmayabilir. Pfs48/45 proteini, ökaryotik sistemlerde eksprese edilmesi durumunda glikozillenebilecek olası yedi adet N-bağlı glikozillenme bölgesine sahiptir. Bu bölgelerin glikozillenmesi Pfs48/45 proteininin önemli epitoplarının maskelenmesine ya da proteinin hatalı katlanmasına neden olabilir. Tam uzunluktaki Pfs48/45 proteini bitkide eksprese edilmiş ancank TB aktivitesi çok düşük olmuştur, 50%. Rekombinant Pfs48/45 proteininin bu düşük TB aktivitesi glikozillenmeden kaynaklanabilir. Bu sorunun cevabı bulmak için, bakteriyel PNGaz F ve Endo H enzimlerinin in vivo olarak bitkilerde hedef proteinlerle beraber eksprese edilmeleri suretiyle enzimatik deglikozilasyonu sağlayan ve böylece Nglikozillenmemiş rekombinant protein üretimini gerçekleştiren bir strateji geliştirdim. Bu projede in vivo deglikozilasyon teknolojisi glikozillenmemiş Pfs48/45 sıtma antijeninin bitki ekspresyon sistemlerinde üretilmesi için başarıyla uygulanmıştır. Bu çalışmada, bir dizi Pfs48/45 antijen varyantının bitki sisteminde dizaynını, ekspresyonunu ve saflaştırmasını gerçekleştirdik. Ayrıca en iyi üç antijen adayını da hayvan immunojenesite çalışmaları ve SMFA analizleri için seçtik. Glikozillenmiş formların aksine, Endo H ya da PNGase F ile bitkide in vivo deglikozillenmiş Pfs48/45 ve Pfs48/45-10 varyantlarının monoklonal Pfs48/45 antikoru ile tanındığını gösterdik. Serum örneklerinde hedef antikorları tespit etmek için ELISA gerçekleştirdik. Serum analizleri, bu deglikozillenmiş Pfs48/45-10C proteinler ile immunize edilmiş farelerin glikozillenmiş Pfs48/45-10C formlarına nazaran daha spesifik antikor ürettiğini göstermiştir. Bu sonuçlarımıza göre, bu çalışmada geliştirilen Pfs48/45 temelli sıtma antijenleri, yüksek TB aktivitesine sahip sıtma aşı adaylarının geliştirilmesine olanak sağlayacaktır.

Radyasyon başlatıcılı aşı kopolimerizasyonu, kimyasal, mekanik veya termal olarak kararlı çeşitli baz polimerin modifiye edilmesine ve istenen fonksiyonel grupların yapıya katılmasına olanak sağlar. Basit bir ifadeyle, baz polimere radyasyonla, uygun bir başka polimerin aşılanması, ana polimer yapısının aşı polimer ilavesi ile seyrelmesidir. Bu şekilde iki farklı özellikteki polimerin birleştirilmesi ve her ikisinin de istenilen özelliklerinden yararlanılması mümkün olmaktadır. Aşılamaların, geleneksel yöntemler yerine molekül ağırlığı kontrolü ve dar molekül ağırlığı dağılımı elde edilmesine imkan sağlayan Tersinir Katılma-Ayrılma Zincir Aktarım (RAFT) polimerizasyonu ile yürütülmesi, geleneksel serbest radikal polimerizasyonuna göre yapıya daha üstün özelliklerin kazandırılmasını sağlar. Bunun temel nedeni RAFT polimerizasyonu ile sağlanan aşılanma kontrolü ve homojenliğidir. RAFT polimerizasyonu ile elde edilen üstün aşılanma özellikleri, bu özelliklere dair nano boyutta bilgi verebilecek başlıca tekniklerden olan AFM (Atomic Force Microscopy / Atomik Kuvvet Mikroskobu) yöntemi ile incelenmek istendiğinde, pratikte kimi zorluklarla karşılaşılmaktadır; çünkü aşılamada kullanılan baz polimerlerin yüzeyleri, aşılama öncesinde nano hatta mikro boyutta heterojenlik ve pürüzlülük içermektedir. Ayrıca, özellikle yüzey pürüzlülüğü çok fazla olan örneklerle çalışıldığında AFM nanoiğne uçlarının kırılması/tahribi gibi ekonomik güçlükler doğuran sorunlarla sıklıkla karşılaşılmaktadır. Bu proje kapsamında, laboratuvarlarımızda bulunan VEECO marka AFM cihazı, Nanoscope V moduna yükseltilmiş ve AFM cihazının PeakForce TappingTM (PFT) ve ScanAsystTM (SA) görüntüleme tekniklerini kapsayacak şekilde güncellenmesi gerçekleştirilmiştir. Böylece, çalışılması çoğu zaman zor hatta imkansız olan örneklerin (örneğin fiberli yapıların veya yüksek yüzey pürüzlülüğüne sahip örneklerin) AFM analizleri kolaylaşmış ve farklı birçok polimerin AFM görüntülemeleri otomasyona bağlı olarak, daha kısa sürede ve yüksek kalitede gerçekleştirilebilir hale gelmiştir. Ayrıca bu otomasyonla, kullanıcı hatalarından kaynaklı nanoiğne uçlarının gereksiz sarfiyatının önüne büyük ölçüde geçilebilmiştir. Proje süresi boyunca sadece bu proje kapsamında yürütülen çalışmalar için değil, laboratuvarımızda yürütülen tüm AFM görüntülemeleri için sadece bir kutu nanoiğne ucu fazlasıyla yeterli olmuştur. Bu sayede uzun vadede ekonomik bir geri kazanım sağlanmıştır.